همانگونه که وعده داده بودم ، طی سلسه مقالاتی در حال بررسی اندیشه فاشیسم ، نازیسم و ناسیونال سوسیالیسم و بروز این تفکر در میان ایرانیان هستم. در قسمت نخست این روایت ، اجمالاً به معرفی فاشیسم و نازیسم پرداختم. از آنجاکه برای درک بهتر چگونگی و چرایی ورود این نظریه میان ایرانیان ، علی الخصوص در سال های اخیر ، نیازمند بررسی اجمالی یک پروسه تاریخی هستیم ، در قسمت های بعدی ابتدا به بستر تاریخی استقبال از این نظریه در ایران خواهیم پرداخت ، سپس دلایل بروز آنرا در زمان زمامداری رضا شاه ، علل مسکوت ماندن آن در دهه های بعدی ، و آنگاه دلایل بروز مجدد آنرا در ایران تحت حکومت جمهوری اسلامی بررسی خواهیم نمود و نهایتاً اشکالات این سیستم و نظر شخصی مرا درباره عوارضی که انتشار این اندیشه در میان جوانان ایرانی می تواند داشته باشد خواهید خواند.
فهرست مطلب آتی به این قرار است:
الف : بستر تاریخی استقبال از نظریات شوونیستی و فاشیستی در ایران
الف۱. از حمله اعراب تا برپایی سلسله شیعی صفوی
الف۲. از استقرار سلسله صفویه تا انتهای حکومت قاجاریه
الف۳. طی حکومت رضاشاه
ب: بررسی چگونگی تولد این اندیشه در ایران و ربط آن با مسایل داخلی و شرایط بین المللی
ب۱. رضاشاه:
۱-۱ب . تمایلات میهن دوستانه رضاشاه و تنفر از دخالت های بریتانیا و روسیه
۱-۲ب . فقدان رجال استخواندار و یا مشاوران سیاسی متنفذ چون تیمورتاش و داور در پی قتل های سیاسی و تبعید خانه نشین شدن شماری دیگر چون دکتر مصدق و احمد قوام در پی استقرار پایه های دیکتاتوری.
ب۲: دلایل مسکوت ماندن این اندیشه پس از سقوط رضا شاه در شهریور ۲۰ تا سالهای اخیر
ب۳: دلایل بروز مجدد این اندیشه در زمان خفقان ناشی از حکومت اسلامی فعلی ایران
ج: نظر شخصی نویسنده درباره عوارض احتمالی شیوع این اندیشه میان جوانان ایرانی
در این هفته بخش دوم مقاله را خواهید خواند. در حال تکمیل این مقاله هستم و سعی می کنم یک کار تحقیقی علمی به دور از تعصب ارائه دهم تا بتوانیم از باورمندان این اندیشه هم دعوت کنیم تا در بحثی آزاد نظرات خود را بگویند و جمع بندی مختصری داشته باشیم. از این رو قسمت "ج" این نوشته ها را که بخش پایانی خواهد بود ، به نظرات شخصی خود اختصاص دادم و تا قبل از آن بیشتر به تاریخچه پرداختم اما در کل تمامی این نوشته ها نظر شخصی من است و قابل نقد و انتقاد. تقاضای نقد و همراهی مخالفان و موافقان را دارم.
با احترام ۲۴ فوریه ۲۰۰۸
آزادمردمان